Blog René – Deel 3

Beste medepatiënten en growers,

Inmiddels alweer deel 3 van het blog over kweken in combinatie met het verbod erop. Inmiddels (per 26-3-2017) ligt er een brief bij de gemeente waar ze denk ik niet meer onderuit kunnen komen om mij mijn gang te laten gaan met mijn plantjes . Hieronder de brief die ligt bij de gemeenteraad waarvan er een cc-tje is gegaan naar de politie Haaglanden waar politie Westland onder valt, een cc-tje naar het ministerie van VWS en een cc-tje naar de lokale kranten (zie deel 2 van het blog) die mij al volgen in deze materie. De brief wordt voorafgegaan door de antwoorden op mijn vragen die ik heb gekregen van de gemeenteraad eerder (deel 1 van het blog).

 

De brief en mijn reactie daarop

Ad.1 Antwoorden van de gemeenteraad (op mijn brief uit Blog Deel 1)

Beste meneer/mevrouw,

Ik ben medicinaal cannabispatiënt. Ik zit in de bijstand door mijn klachten en ik kan mijn medicijn niet meer betalen. Ik krijg cannabis ook niet vergoed van de verzekering terwijl ik wel een recept heb van een arts.

Ik heb hierom vragen aan de gemeenteraad Westland:

Vraag 1
Zijn de medicinale eigenschappen van cannabis bekend bij de gemeente Westland? Zo nee, waarom niet?

Antwoord
Informatie over de medicinale eigenschappen van cannabis, zoals deze worden verstrekt door het Bureau Medicinale Cannabis (BMC), zijn bij ons bekend.

 

Vraag 2
Is het bij de gemeente Westland bekend dat medicinale cannabis een zeer grote loop aan het nemen is op dit moment en dat veel Westlanders net als ik medicinale cannabis gebruiken. Zo nee, waarom niet?

Antwoord
Als gemeente zijn wij op de hoogte van de globale cijfers van het toenemende aantal patiënten die medicinale cannabis gebruiken op indicatie. Het aantal Westlandse patiënten dat medicinale cannabis gebruikt, is bij ons niet bekend. De patiënten die dit medicijn gebruiken, worden binnen de gemeente namelijk niet geregistreerd.

 

Vraag 3
Zijn er regelingen te treffen voor medicinaal cannabispatiënten om thuisteelt voor eigen gebruik toe te staan zoals dat nu al gebeurd in gemeente Tilburg? (andere gemeente zijn al aan het volgen). Zo nee, waarom niet?

Antwoord
De Opiumwet verbiedt het telen van cannabis. Alleen op basis van artikel 8 Opiumwet kan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS) een ontheffing verlenen voor het legaal telen van medicinale cannabis. Het kweken van cannabis door particulieren komt niet in aanmerking voor het kweken van medicinale cannabis en is niet toegestaan. Het is dus niet aan de orde om als gemeenten hierover afspraken te maken tussen en met partijen.

Daarnaast kan het telen van cannabis onder ongeconditioneerde omstandigheden gevolg hebben voor het eindproduct. De samenstelling en concentratie van de verschillende stoffen in het eindproduct kunnen steeds verschillend zijn met als gevolg dat de patiënt er niet van uit kan gaan dat de gebruikshoeveelheid of dosering iedere keer hetzelfde is. De in de apotheek beschikbare medicinale cannabis is een product van farmaceutische kwaliteit. Bij het kweken van medicinale cannabis met ontheffing van VWS moet er voldaan worden aan strikte protocollen. Hierdoor ontstaat er een product waarbij de farmaceutische kwaliteit gegarandeerd is.

 

Vraag 4
Hoe wil de gemeente Westland voorzien in de behoefte van medicinale cannabis aan cannabispatiënten? (en dan met name degene die het financieel zwaar hebben ivm hun ziekte, omdat patiënten in maar 20 % van de gevallen een vergoeding krijgen van de zorgverzekering, en dat was nog voor 2017 nu nog meer verzekeraars het uit hun pakket hebben gehaald)

Antwoord
Medicinale cannabis is geen geregistreerd geneesmiddel en valt daarmee niet onder het Besluit Zorgverzekeringswet. Dit betekent dat niet alle zorgverzekeringen kosten dekken voor het gebruik van medicinale cannabis.

Om bijzondere bijstand te verlenen aan patiënten die het financieel zwaar hebben in verband met hun ziekte (bijstandsniveau), moet eerst worden onderzocht of er een voorliggende voorziening (in dit geval de zorgverzekering) is die toereikend is. De gemeente kan in beginsel geen bijzondere bijstand verlenen voor zaken die door een voorliggende voorziening (in dit geval de zorgverzekering) niet noodzakelijk worden geacht. Een laatste mogelijkheid zou de participatiewet kunnen bieden, deze kan een ultimum remedium bieden voor het verlenen van bijstand als daar, gelet op alle omstandigheden, een zeer dringende reden voor is. Dit is slechts in uitzonderlijke situaties aan de orde. Er moet vast staan dat er sprake is van een acute noodsituatie en dat de behoeftige omstandigheden waarin de belanghebbende verkeert op geen enkele andere wijze te verhelpen zijn, zodat het verlenen van bijstand volstrekt onvermijdelijk is. Uit jurisprudentie blijkt dat er meestal zonder succes beroep wordt gedaan op deze zeer dringende redenen.

 

Vraag 5
Bent u van mening dat voor de gemeente hierin een rol is weggelegd om tegemoet te komen aan medicianaal cannabispatiënten. Zo nee, waarom niet?

Antwoord
Het erkennen van de werking van medicinale cannabis en het opnemen van medicijnen in het basispakket is de verantwoordelijkheid van het Ministerie van VWS. Door de resultaten van een groot Amerikaans onderzoek uit het Journal of the American Medical Association, wordt de werking van medicinale cannabis niet meer door het Ministerie van VWS erkend en dus niet meer opgenomen in de basisverzekering. De beslissing om medicinale cannabis aanvullend te vergoeden ligt bij de zorgverzekeraar. De gemeente biedt voor inwoners met een bijstandsuitkering of een inkomen op bijstandsniveau (110%) een mogelijkheid om zich aanvullend te verzekeren via de Collectieve Aanvullende Verzekering (CAV). Het is niet aan de gemeente om aanvullende regelingen te treffen voor patiënten die medicinale cannabis gebruiken. Uiteraard volgen wij als gemeente de laatste ontwikkelingen op het gebied van (medicinale) cannabis, bijvoorbeeld via het Ministerie VWS en de VNG.

 

Vraag 6
Het een en ander wil ik ook duidelijk maken bij de inspraak voor burgers om zo de kwaliteit van leven van cannabispatiënten in de gemeente Westland te bevorderen. Graag hoor ik wanneer dit eventueel mogelijk is?

Antwoord
Ondanks het niet aan de gemeente is om aanvullende regelingen te treffen voor patiënten die medicinale cannabis gebruiken, willen wij u de mogelijkheid bieden uzelf nader toe te lichten en informatie te delen. Hiervoor kan een afspraak worden gemaakt.

 

Ad.2 Mijn reactie op de antwoorden van de gemeenteraad

Beste burgemeester en wethouders,

Ik zal bij deze de gelegenheid nemen om mij verder toe te lichten en informatie te delen zoals voorgesteld bij vraag 6.
Ik ben Rene Barendse, ik ben 42 jaar en ik heb al 15 jaar zenuwpijnen. Hierdoor ben ik uiteindelijk in de bijstand beland. De laatste 4 jaar gebruik ik ook medicinale cannabis als medicijn. Door dit medicijn is mijn leven een stuk aangenamer geworden, omdat het voor mij beter werkt dan andere medicijnen. Ik heb een recept van de pijnkliniek maar de cannabis uit de apotheek is niet te betalen voor mij en er is geen vergoeding van mijn verzekeringsmaatschappij. Daarnaast ervaar ik cannabis uit de apotheek als onvoldoende en zit de gemiddelde patiënt niet te wachten op doorstraalde cannabis (gamma straling) uit de apotheek. De straling is om het product te laten voldoen aan farmaceutische kwaliteit, maar door dit proces worden er belangrijke bestanddelen die bij kunnen dragen aan het herstel beschadigd. Door dit alles ben ik 4 jaar geleden voor het eerst zelf gaan telen in mijn eigen achtertuin met in mijn achterhoofd het gedoogbeleid van onze overheid.

(https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/drugs/inhoud/gedoogbeleid-softdrugs-en-coffeeshops).

Inmiddels gebruik ik bijna de volledige cannabisplant als medicijn. Het blad gebruik ik in smoothies, ik maak voor mezelf pure olie van de bloemen die ik verdun om in te nemen of ik maak er koekjes of zalf van. Ook maak ik cannabistinctuur en van de wortels van de wietplant (hennepplant) maak ik wietwortelzalf vanwege zijn medicinale eigenschappen.

In de jaren die volgden heb ik met grote belangstelling het medicinale cannabis circuit gevolgd. Het verbaast mij hoe er per gemeente omgegaan wordt met het gedoogbeleid maar ook hoe sommige patiënten pardoes uit huis worden gezet voor een paar plantjes (zelfs in de tuin). Ik ben zelf heel open over mijn cannabis gebruik, het zal toch niet gebeuren dat dat ook mij overkomt?

Door dit alles ben ik maar eens met mijn buren gaan praten. Gelukkig begrijpen zij volledig mijn situatie en ik heb van mijn 4 dichtstbijzijnde buren een ondertekent formulier dat zij geen problemen hebben met 5 vrouwelijke hennepplanten (wietplanten) in mijn tuin. Verder heb ik het geluk dat ik in een huurhuis woon waarvan de verhuurders mijn ouders zijn. Ook zij hebben het formulier ondertekent. Mijn huisarts is ook op de hoogte van mijn cannabisgebruik en heeft ook een mediwietverklaring ondertekent. Nu heb ik mij de laatste tijd wat informatie gewonnen over het gedoogbeleid in de gemeente Westland en middels antwoorden op mijn brief aan de gemeenteraad en een telefoontje aan de politie weet ik nu dat er een nulbeleid is qua hennepplanten, ongeacht met welke omstandigheden iemand zit en of en hoe iemand zich heeft ingedekt.

Dit alles heeft mij doen te besluiten deze brief te schrijven aan de gemeenteraad met een CC naar het ministerie van VWS, de politie en de lokale media (die het verhaal inmiddels volgen) om te vertellen dat ik komend jaar weer een hoop wetten zal moeten overtreden om mijzelf weer te mogen voorzien in mijn eigen cannabis en om zo dus nog een beetje een leefbaar leven te mogen hebben. Om mijzelf te voorzien in cannabis hou ik maximaal 5 vrouwelijke volgroeide cannabisplanten in mijn tuin. Ik begin namelijk met regulier zaad waar ik de mannen van de vrouwen wil scheiden omdat ik alleen de vrouwelijke plant nodig heb. Dus in het begin zijn het er meer dan 5, maar de mannen worden weggegooid zodat er maximal 5 vrouwelijke planten tot volwassenheid opgegroeid zullen worden.
Dit betekent dat ik aan het eind van het seizoen dus een hoeveelheid cannabis in huis hoop te hebben die mij voor minimaal een jaar kan helpen. Dit zijn hoeveelheden die dus dan veel meer zijn dan de toegestane hoeveelheid die je officieel mag hebben in huis. Te weten, ik gebruik minimaal 3 gr cannabis op een dag. Naast dat ik 5 planten teel en voor het grootste deel van de tijd dus een hoeveelheid cannabis in huis heb wat niet mag, maak ik ook nog wietolie van mijn cannabis. Bij dit simpele huis, tuin en keuken proces maak je volgens de wet in een handomdraai van een categorie 2 een categorie 1 drugs.

Ik ben mij er bewust van dat ik de wet ga overtreden om mijzelf te voorzien van medicijnen, maar dit systeem laat mij geen andere keus. Ik zal jullie nog een verduidelijking geven waarom ik de wet bewust overtreedt.

 

Omdat het belangrijk is om te kijken waar we anno 2017 staan wat betreft Cannabis, beginnen we met een stuk geschiedenis.

Bron: https://www.jellinek.nl/vraag-antwoord/wat-is-de-geschiedenis-van-cannabis/

1. Wat is de geschiedenis van cannabis?

Cannabis (hasj en wiet) wordt al eeuwenlang in veel verschillende functies gebruikt. Het is gebruikt als medicijn, als middel in religieuze ceremonies, als grondstof voor textiel én als genotsmiddel (drug).

Hieronder hebben we de geschiedenis onderverdeeld in:

 

1.1. CHINA/INDIA
Op Chinese potten van 4000 jaar voor Christus zijn al afdrukken van de hennepplant gevonden. De Chinezen gebruikten hennep vooral voor textiel, maar ook wel als medicijn. In 2737 voor Christus werd het gebruik van cannabis al beschreven in Chinese medische geschriften.
In India werd het gebruikt tijdens religieuze ceremonies. De god Shiva (de schepper en vernietiger van de mensheid) was dol op cannabis. Op bepaalde festivals wordt cannabis geofferd aan de Hindoegod Shiva.
In oude religieuze geschriften wordt een cannabisdrankje beschreven als een goddelijke drank, goed voor alles wat de mens nodig heeft.

1.2. GRIEKEN/ROMEINEN/ARABISCHE WERELD
De Grieken gebruikten cannabis als middel om de spijsvertering te bevorderen. Ook de Romeinen waren bekend met hennep. De vrouwelijke hennepplant zou goed zijn tegen oorpijn en menstruatie. Ook was het gebruikelijk om, ter verhoging van de algehele vrolijkheid, gasten na de maaltijd hennepkoekjes aan te bieden.
In de Arabische wereld werd in de negende eeuw voor Christus hasj als genotmiddel gebruikt. Vanuit de Arabische wereld verspreidde het zich over Afrika.
De Romeinen hebben het middel naar Engeland gebracht.

1.3. ENGELAND, DE VS EN FRANKRIJK
De Engelsen gebruikten de hennepplant voor het maken van textiel. Zij gebruikten het niet als drug. In de Amerikaanse kolonies van Engeland werd de teelt actief gestimuleerd onder andere voor de productie van touw en scheepstuig.
Bij George Washington, de eerste president van de Verenigde Staten, groeide hennep in de tuin. Hij was op de hoogte van de medische eigenschappen. Ook de lijfarts van Koningin Victoria zag het als een geneesmiddel voor hoest, hoofdpijn, astma en menstruatiepijnen. In die tijd was cannabis in de VS ook gewoon te krijgen. Het werd bijvoorbeeld verwerkt in een snoepje. Er zijn ook advertenties bekend waarbij ‘Indian Cigarettes of Cannabis’ aangeprezen worden als middel tegen astma en slapeloosheid.
In Frankrijk was er een dokter die meende dat hij, door gebruikers van cannabis goed te observeren, meer te weten kon komen over de oorzaken van krankzinnigheid. Hij nodigde een groepje schrijvers uit om het te gebruiken (zij noemden zich de Club des Hachachins). Een van hen was Baudelaire. Hij schreef een verhaal over hasj en wijn als middel om het bewustzijn te verruimen.

1.4. DE OPIUMWET
In 1912 vond in Den Haag een internationale opiumconferentie plaats. Hier werden afspraken gemaakt over de handel in opium. De Volkenbond, de voorloper van de Verenigde Naties had de taak toezicht te houden op de handel. In 1914 werd in de Verenigde Staten een drugswet aangenomen die opium verbood. In de jaren ‘20 werd cannabis in de Verenigde Staten steeds populairder. Begin jaren 30 waren er in New York zeker 500 gelegenheden waar cannabis gebruikt kon worden Pas in 1937 werd cannabis in de VS verboden met als argument dat het zou leiden tot moord en krankzinnigheid.
In 1919 kwam in Nederland de eerste Opiumwet tot stand, in 1928 de tweede. Onder deze tweede wet vielen ook de hennepproducten. Dat hennep daaronder viel was vreemd want Nederland kende op dat gebied geen enkel probleem. In 1925 werd in Genève een internationaal Opiumverdrag gesloten.
Dit werd in 1961 vervangen door het enkelvoudig verdrag van New York. Drugs mogen dan alleen nog maar gebruikt worden voor medische doelen en wetenschappelijk onderzoek.

1.5. DE VERANDERING VAN DE OPIUMWET IN 1976
In de jaren ’60 ontstond ook in Nederland een nieuwe jongerencultuur. Hasj werd populair. Aanvankelijk werd hiertegen opgetreden, maar de kritiek daarop nam steeds meer toe. In 1970 las Koos Zwart voor de radio de prijzen van cannabis voor. In 1972 werd de eerste coffeeshop in Amsterdam geopend. In datzelfde jaar verscheen het rapport van de commissie Baan. In dat rapport wordt al een onderscheid gemaakt tussen drugs met een onaanvaardbaar risico (harddrugs) en hennepproducten.
In 1975 kwam er weer een aantal coffeeshops bij. Inmiddels opereerden in jongerencentra ook huisdealers die hasj verkochten.
In 1976 werd in Nederland de Opiumwet gewijzigd en werd het onderscheid in hennepproducten (softdrugs) en drugs met een onaanvaardbaar risico (harddrugs) ook wettelijk vastgelegd. Toen werd ook besloten om de huisdealers voortaan met rust te laten. Zij moesten wel aan een aantal voorwaarden voldoen: geen harddrugs, geen reclame en ze mochten niet teveel hasj bij zich hebben.

1.6. UITBREIDING EN BEPERKING VAN HET AANTAL COFFEESHOPS
In 1980 werden deze voorwaarden (richtlijnen) voor het eerst gepubliceerd. Duidelijk werd toen dat opsporing door de politie, mits men zich aan deze voorwaarden hield, weinig prioriteit meer had. Velen trokken hieruit de conclusie dat dat ook gold voor verkoop in coffeeshops en begonnen een shop. Dat leidde in de jaren ’80 en ’90 tot een enorme uitbreiding van het aantal coffeeshops.

In 1995 kwamen de eerste tegengeluiden. Het aantal coffeeshops zou te sterk zijn toegenomen en de coffeeshops zouden overlast veroorzaken. In 1996 werden de richtlijnen verscherpt. De leeftijd ging naar 18 en er mocht niet meer verkocht worden dan 5 gram per persoon per dag. De richtlijnen van 1996 zijn:

  • geen reclame
  • geen harddrugs
  • geen toegang in de coffeeshop aan personen onder de 18
  • geen verkoop van meer dan 5 gram per persoon per dag
  • geen overlast

 

Sinds 1999 daalt het aantal coffeeshops. In dat jaar waren er 846 coffeeshops in Nederland. In 2014 waren het er nog 591. In 1997 trad in Amsterdam een nieuw coffeeshopbeleid in werking. Aan coffeeshops wordt een exploitatie vergunning gegeven die bij overtreding van de richtlijnen ingetrokken kan worden. In 2003 waren er in Amsterdam rond de 260 coffeeshops.

1.7. KABINET RUTTE
Het kabinet Rutte probeert het cannabis beleid aan te scherpen. Vooral omdat drugstoeristen veel overlast geven en het THC gehalte van cannabis sterk is toegenomen. De volgende maatregelen zijn genomen, ingetrokken of voorgesteld:

  • 2012: besloten club criterium.
    Van mei tot november 2012 gold in de provincies Limburg, Noord-Brabant en Zeeland het besloten club criterium. Mensen moesten lid worden van een coffeeshop en konden alleen met het bewijs van lidmaatschap toegang krijgen tot de coffeeshop waar ze lid van waren. Bedoeling van deze maatregel was het weren van drugstoeristen. De maatregel leidde tot veel handel op straat en verkoop via illegale verkooppunten en is dan ook in November 2012 weer afgeschaft.
  • 2013: ingezetenen criterium.
    Sinds 1 januari 2013 geldt het zogenaamde ingezetenen criterium. Ook hier is het doel het weren van drugstoeristen. De coffeeshop moet vaststellen of je ingezetene bent. Dat moet zij doen aan de hand van een geldig legitimatiebewijs in combinatie met een uittreksel GBA (gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens). Hoewel ingezeten criterium sinds 1 januari 2013 landelijk is ingevoerd wordt het in de meeste gemeenten niet nageleefd. Enkele gemeenten waaronder Amsterdam en Rotterdam hebben laten weten niet actief op naleving van dit criterium te controleren.
  • 2014: afstandscriterium.
    Per 1 januar1 2014 geld de regel dat de afstand tussen een coffeeshop en een school tenminste 350 meter moet bedragen. Ook voor deze regel zal maatwerk gelden. Dat wil zeggen dat gemeenten toch de vrijheid hebben om van deze regel af te wijken.
  • Toekomst: 15 % maatregel.
    De regering wil de consumptie en productie van zware cannabis verbieden. Het voornemen is om cannabis met een THC-gehalte van 15% of meer op lijst I van de Opiumwet te plaatsen en te beschouwen als een harddrug. Als deze maatregel ingevoerd wordt zullen coffeeshops alleen nog cannabis mogen aanbieden met een THC-gehalte, dat lager is dan 15%.

 

1.8. MEDICINALE CANNABIS
In september 2003 werd het mogelijk om cannabis voor bepaalde aandoeningen op doktersrecept via de apotheek te verkrijgen. Nederland is het eerste land waar dat kan. Behalve als drug zijn er in toenemende mate claims dat cannabis ook kan helpen tegen bepaalde aandoeningen. Reden voor het ministerie van VWS om onderzoek hiernaar te stimuleren. Zij richtte in 2000 het Bureau Medicinale Cannabis (BMC) op.
De productie en levering van cannabis vindt onder verantwoordelijkheid van het BMC plaats. Aanvankelijk wees het BMC twee telers aan. Inmiddels is er daar nog één van over.

 

En nog een goed informatief stuk over de geschiedenis van cannabis:

Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Medicinale_cannabis

Medicinale cannabis is cannabis die door een patiënt verkregen wordt om te gebruiken als medicatie. De cannabisplant wordt al duizenden jaren in een geneeskundige context gebruikt vanwege zijn sedatieve, slaapbevorderende, antidepressieve, pijnstillende, anticonvulsieve, anti-emetische, ontstekingsremmende, krampwerende en eetluststimulerende eigenschappen.[1] Mediwiet is de populaire benaming waarmee medicinaal gebruik van cannabis wordt aangeduid die niet professioneel is voorgeschreven of geproduceerd. Het woord mediwiet werd in 1994 door Wernard Bruining in de Nederlandse taal geïntroduceerd.

Inhoud

  1. Geschiedenis
  2. Botanische informatie
  3. Chemische samenstelling
  4. Nederland
  5. België
  6. Effecten
  7. Medisch gebruik
  8. Soorten
    8.1 Nederland

1 Geschiedenis

Advertentie uit 1881 voor cannabisbevattende astmasigarettenDe laatste jaren blijkt uit oude teksten en archeologische vondsten dat cannabis door diverse volkeren gebruikt werd, onder meer door de Sumeriërs, Skythen, Egyptenaren, Romeinen, Grieken, en diverse volkeren in Groot-Brittannië en Europa.

De eerste vermelding van medicinaal gebruik van cannabis is afkomstig van de Chinese keizer-botanicus Shen-nung die het 5.000 jaar geleden aanbeval als medicijn tegen malaria, beriberi, verstopping, reumatische pijnen, afwezigheid en diverse vrouwenkwalen. Een andere Chinese plantkundige, Hoa-Glio, omschreef een mengsel van cannabishars en wijn als een effectieve pijnstiller.

Ook in 3000 jaar oude Ayurvedische teksten uit India worden zowel de psychoactieve als de therapeutische eigenschappen van cannabis beschreven, waaronder slapeloosheid, hoofdpijn, koorts, dysenterie en andere klachten van maag en darmen, en als algemene pijnstiller, vaak toegepast bij bevallingen.

Cannabis wordt genoemd als geneesmiddel in oude Egyptische medische teksten, waaronder de Ramesseum III Papyrus (1700 v.Chr.), Papyrus Ebers (1600 v.Chr.), de Berlin Papyrus (1300 v.Chr.), en de Chester Beatty VI Papyrus (1300 v.Chr.).

Etiket van een vloeibaar cannabisextract van de firma Eli Lilly and CompanyIn de 19e eeuw werd cannabis nog over de hele wereld als medicijn toegepast. Voordat aspirine (acetylsalicylzuur) uitgevonden werd, was het een van de populairste pijnstillers.[2]

Modern medisch en wetenschappelijk onderzoek begon met dokters als O’Shaughnessy en Moreau de Tours, die het gebruikten om melancholie en migraine te behandelen, en als slaapmiddel, pijnstiller en anti-epilepticum.

Tegen de tijd dat de plant in de Verenigde Staten verboden werd (de Marijuana Tax Act in 1937) was de populariteit van cannabis al fors afgenomen. Als reactie op de nieuwe wetgeving begonnen medici sceptisch te reageren op de veelbelovende berichten omtrent cannabis.

Later in de 20e eeuw ontdekten wetenschappers, die eigenlijk op zoek waren naar manieren om vast te stellen of iemand de nu illegale cannabis gebruikt had, dat het roken ervan intra-oculaire druk verminderde. Hoge intra-oculaire druk veroorzaakt blindheid in glaucoompatiënten, waardoor velen geloofden dat het middel gebruikt zou kunnen worden om bij deze patiëntengroep blindheid te voorkomen. Sommige Vietnam-veteranen geloofden bovendien dat de door verwondingen van de ruggengraat veroorzaakte spierstuipen door gebruik van de drug verminderd konden worden. Later medisch gebruik richtte zich vooral op het verminderen van ongewenst gewichtsverlies en chronisch verlies van de eetlust onder aidspatiënten en mensen die chemotherapie ondergaan, almede diverse aandoeningen van het skelet en spierstelsel.

In recente jaren hebben onderzoeken aangetoond in een muismodel dat THC, aderverkalking zou kunnen helpen voorkomen door inwerking op de CB2 receptor. Het roken of op andere wijze gebruiken van cannabis op zijn geheel zal door de werking op de CB1 receptor in de hersenen en de daarop volgende verhoging van de bloeddruk en de hartfrequentie geen zinvolle preventieve werking vertonen. Ook is cannabis (net als sommige psychedelica) toegepast ter behandeling van alcoholisme en heroïneverslaving, en ter preventie van migraine.

In 1972 liet de arts Tod H. Mikuriya met de publicatie van zijn “Marijuana Medical Papers 1839-1972” het debat omtrent de medicinale toepassing van cannabis opnieuw oplaaien.

Eind jaren zeventig werd een synthetische vorm van THC vervaardigd om het geneesmiddel Marinol te maken. Verschillende gebruikers rapporteerden diverse bijwerkingen, waardoor velen het roken van de plant prefereerden boven deze pil. Kankerpatiënten rapporteerden dat de hevige misselijkheid ten gevolge van chemotherapie het moeilijk maakte om pillen door te slikken. De effecten van gerookte cannabis kan men vrijwel direct ervaren, waardoor het doseren makkelijker is. Marinol (Dabrinol) is net als cannabis die gegeten wordt sterk psychoactief, en moeilijker te doseren. Bovendien werken andere bestanddelen in de plant samen met THC, of versterken de werking ervan. Fytotherapie, de plantengeneeskunde, stelt dat de ‘hulpstoffen’ in een plant of plantendeel de werking als medicijn bevorderen en bijwerkingen helpen voorkomen. Het is dus juist deze ‘onzuiverheid’ die een voordeel vormt.

In de jaren negentig kwam naar voren dat er in Nederland dankzij het gedoogbeleid ook vele mensen waren die cannabis gebruikten om medische redenen. Als reactie daarop besloot toenmalig minister van Volksgezondheid Els Borst dat patiënten die cannabis uit de coffeeshop haalden om medische redenen, ook een alternatief geboden moest worden zonder het risico op vervuilingen. Daarom werd in maart 2000 het Bureau Medicinale Cannabis (BMC) opgericht. Het BMC is een overheidsorganisatie (onderdeel van het Ministerie van Volksgezondheid) die zorgt voor de teelt van cannabis voor medicinale en wetenschappelijke doeleinden. Het BMC levert medicinale cannabis aan onder meer apotheken, apotheekhoudende artsen en onderzoeksinstellingen. In de Opiumwet werden ook bepalingen opgenomen die vastlegden dat de overheid moet zorgen voor voldoende cannabis voor medische doeleinden en onderzoek. In september 2003 kwam er voor het eerst medicinale cannabis beschikbaar in de apotheek.

Op 7 november 2007 heeft Nederlands minister Ab Klink van Volksgezondheid gezegd dat medicinale cannabis of mediwiet een gewoon geregistreerd geneesmiddel moet worden.[3] Klink wil de beschikbaarheid van mediwiet voor wetenschappelijk onderzoek met vijf jaar verlengen. “Met de verlenging wil hij de ontwikkeling van een geneesmiddel met cannabis als grondstof een serieuze kans van slagen geven”, aldus zijn departement. Als reactie op deze positieve ontwikkeling voor cannabis als medicijn werd in februari 2008 de Nederlandse associatie voor legale Cannabis en haar Stoffen als Medicatie (NCSM) opgericht. De NCSM richt zich hierbij vooral op het verbeteren van de kennis over medicinale cannabis, zodat de acceptatie ervan kan toenemen.

 

2 Botanische informatie

Lange tijd heeft men getwijfeld over de botanische familie van de plant. Onderzoekers deelden de plant in bij de Brandnetelfamilie, later veranderde dat en deelde men de plant in bij de Moerbeifamilie. Tegenwoordig heeft cannabis een aparte familie, de Hennepfamilie of Cannabaceae, met slechts twee geslachten, nl. Cannabis en Humulus (Hop). Men is het er redelijk over eens dat men drie soorten cannabis kan onderscheiden: Cannabis indica, Cannabis sativa en Cannabis ruderalia.

 

3 Chemische samenstelling

De cannabisplant bestaat uit een complex chemisch mengsel van cannabinoïden, terpenoïden, flavonoïden, steroïden en enzymen. Er zitten minstens 66 verschillende cannabinoïden in cannabis,[4], waarvan tetrahydrocannabinol (THC of dronabinol) en cannabidiol (CBD) de belangrijksten zijn. THC is meestal het hoofdbestanddeel, maar ook de andere inhoudsstoffen – zoals CBD – kunnen een bijdrage leveren aan de werkzaamheid.
Zoals bij kruidengeneesmiddelen gebruikelijk is, kunnen de hoeveelheden en verhoudingen tussen de inhoudsstoffen sterk uiteenlopen. De samenstelling bepaalt de werking en de bijwerkingen van de cannabis. De cannabis die via de apotheek verstrekt wordt is van farmaceutische kwaliteit.

 

4 Nederland

In de begin jaren werd mediwiet door een 60-tal Nederlandse coffeeshops met 50% korting, dus tegen inkoopsprijs verkocht aan klanten die dit medicinaal wilden gebruiken, totdat dit door de Nederlandse staat werd verboden ten faveure van het Bureau Medicinale Cannabis.

De farmaceutische vorm bestaat, volgens het Bureau voor Medicinale Cannabis, onderdeel van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport, uit “Gedroogd plantenmateriaal (gamma-doorstraald)” [5] van “de gedroogde bloeiwijzen van de vrouwelijke plant van Cannabis sativa, die is geteeld en verwerkt onder gestandaardiseerde omstandigheden, teneinde een zo constant mogelijk product te verkrijgen.”

Op grond van de Opiumwet geldt, op uitzonderlijke situaties na, een verbod op de invoeren, telen, bereiden, bewerken, verwerken, verkopen, afleveren, verstrekken, vervoeren, aanwezig hebben en vervaardigen van cannabis. Echter, onder bepaalde voorwaarden is dit verbod niet van toepassing op apothekers, apotheekhoudende artsen en dierenartsen. Daarnaast is het niet van toepassing op door de overheid aangewezen instellingen en personen of instellingen die dergelijke geneesmiddelen in voorraad hebben voor de uitoefening van de geneeskunst, tandheelkunde of voor eigen geneeskundig gebruik.

Aangezien cannabis op lijst II staat, dient er (op basis van artikel 8, eerste lid, onderdelen a tot en met c, van de Opiumwet) voor medisch gebruik een opiumontheffing aangevraagd te worden.[6]

 

5 België

In België is het medicinaal gebruik van cannabis niet toegestaan en is het dus niet verkrijgbaar als medicijn. Wanneer medicinaal gebruik kadert in wetenschappelijk onderzoek, uitgevoerd door een universitair ziekenhuis of een erkende pijnkliniek, is het bij wet wel toegestaan.[7]

 

6 Effecten

Cannabis bevat een kleine hoeveelheid psychoactieve stoffen. Het roken van welk kruid dan ook brengt schadelijke verbrandingsproducten in het lichaam, wat onder andere een negatieve uitwerking heeft op de luchtwegen en de hersenen. Steeds meer mensen kiezen voor het verdampen van een kruid in een vaporiser als toedieningsvorm, wat minder schade toebrengt. Ook mensen die hun leven lang nog nooit iets hebben gerookt, hebben geen moeite met het binnenhouden van cannabisdamp (vooral als deze eerst heeft kunnen afkoelen, zoals dat het geval is bij De-verdamper en de Volcano vaporisers).

 

7 Medisch gebruik

Medicinale cannabis

 

Medicinaal gebruik van cannabis moet gezien worden als een vorm van fytotherapie (kruidengeneeskunde). Het kan vooral palliatieve zorg, oftewel verlichting bieden. Uit een Californisch onderzoek bleek dat artsen het voor meer dan 250 klachten voorschreven. De werking van medicinale cannabis is wetenschappelijk bewezen bij vier aandoeningen:

  • Chronische pijn:
    Deze kan het gevolg zijn van kanker of fantoompijn na amputatie van een ledemaat. Het werkt niet zozeer als verdoving, maar kan een betere ontspanning geven in de pijn, zodat men er anders mee omgaat. Pijnen geheel verdoven of uitschakelen kan gevaarlijk zijn, omdat men dan te weinig rekening kan gaan houden met de oorzaak van de pijn. Pijn is immers een vorm van een waarschuwing die het lichaam geeft.
  • Spierspasmen bij MS:
    Bij multiple sclerose heeft de patiënt vaak last van spierspasmen, spierspanningen of spiertrekkingen. Er kan ook ruggenmergschade optreden. Al deze symptomen kunnen worden verminderd door het gebruik van medicinale cannabis, doordat die een spierontspannende werking heeft.[8] Door het verminderen van spasmen kan men ’s nachts ook beter slapen.
  • Misselijkheid en overgeven:
    Door de ziekte aids of door de bijwerkingen van een chemotherapie bij kanker kan misselijkheid en ernstig verminderde voedselinname optreden, waardoor de patiënt snel magerder wordt. Cannabis kan de eetlust vergroten, en pijn die met slikken gepaard kan gaan, wegnemen, waardoor de voedselinname toeneemt en de patiënt weer aankomt. Ook zorgt cannabis voor minder misselijkheid waardoor voedsel kan worden binnengehouden.
  • Syndroom van Gilles de la Tourette:
    Bij dit syndroom heeft de patiënt bepaalde tics, die vaak worden veroorzaakt omdat de patiënt een onaangenaam gevoel (bijvoorbeeld kriebel of druk) wil wegnemen. Cannabis beïnvloedt de synapsen, zodat dit nare gevoel weg kan gaan en de tics verminderen of ophouden.

Verder zijn er nog een aantal algemene werkingen van cannabis:

  • Spierspanningen:
    Over het algemeen werkt cannabis spierontspannend, waardoor het hele lichaam beter ontspant. Een voorbeeld hiervan zijn spiertjes in de luchtwegen waardoor de astmapatiënt minder benauwd is. Of op de blaasspieren waardoor incontinentie afneemt.
  • Slechte bloedcirculatie:
    De bloedcirculatie kan verbeteren, waardoor een betere warmtehuishouding zou kunnen ontstaan.
  • Ontspanning:
    Cannabis werkt geestelijk verruimend, waardoor het mogelijk is dat de patiënt minder gefixeerd is op de ziekte, er meer ruimte voor ontspanning ervaart of beter kan relativeren.
  • Seksuele klachten:
    Cannabis kan een afrodiserende werking hebben. Het zou vroegtijdige zaadlozing kunnen voorkomen, en door de spierontspannende werking heft het bepaalde erectieproblemen op.
  • Hormonaal:
    Het kan verlichting bieden bij maandelijkse menstruatie-ongemakken, zoals premenstrueel syndroom.

Ook zijn er een aantal klachten die met succes met medicinale cannabis zijn behandeld, maar waarvan de resultaten nog niet ondersteund zijn met een grootschalig wetenschappelijk onderzoek:

  • Reuma
  • Migraine
  • Epilepsie
  • Glaucoom
  • Colitis ulcerosa
  • Ziekte van Crohn
  • Alzheimer
  • Anorexia
  • Ziekte van Parkinson
  • Astma
  • ADHD
  • Angststoornis
  • ME (myalgische encefalomyelitis)/chronische vermoeidheid
  • Slaapstoornis
  • Eczeem /jeuk
  • Fibromyalgie
  • Neuralgische amyotrofie
  • Syndroom van Gilbert

 

Er zijn aanwijzingen dat cannabis effect zou hebben op de ongewenste celdeling zoals in het geval van kanker[9][10]

  • Longkanker
  • Hersentumor

8 Soorten

8.1 Nederland

Er zijn in Nederland vijf soorten medicinale cannabis verkrijgbaar in de apotheek: Bedrocan, Bedrobinol, Bediol, Bedica en Bedrolite, elk met een eigen samenstelling en sterkte.[11] Deze variëteiten worden onder licentie van het bedrijf Bedrocan International geproduceerd.

  • Bedrobinol bevat circa 13% dronabinol en minder dan 1% cannabidiol.
  • Bedrocan bevat circa 22% dronabinol en minder dan 1% cannabidiol.
  • Bediol (granulaat)(sinds februari 2007) bevat circa 6% dronabinol en 8% cannabidiol.
  • Bedica (granulaat) bevat circa 14% dronabinol en minder dan 1% cannabidiol.
  • Bedrolite (granulaat) bevat circa 9% cannabidiol en minder dan 1% dronabinol.

 

Bediol heeft een lager THC-gehalte en een hoog cannabidiolgehalte (CBD). Dit betekent dat een bekende bijwerking, zoals ‘high’ worden, minder snel optreedt. Dit maakt het gebruik van medicinale cannabis voor met name MS-patiënten bij continue pijnbestrijding overdag beter mogelijk. Daarnaast is het nieuwe product door de granulaatvorm goed te hanteren en te doseren, met name door patiënten die moeite hebben met coördinatie.

Bedica is een nieuwe variëteit medicinale cannabis. Het gehalte dronabinol (THC) bedraagt ca. 14%, het gehalte cannabidiol (CBD) minder dan 1%.

Niet alle zorgverzekeraars vergoeden medicinale cannabis, of slechts ten dele. Daarnaast mogen huisartsen deze medicinale cannabis slechts voor een beperkt aantal ziektebeelden voorschrijven. De matige kwaliteit, het beperkte aantal soorten, het feit dat de medicinale cannabis doorstraald is met gammastraling om het te steriliseren en de hoge prijs, doet sommige ‘mediwietgebruikers’ naar de coffeeshop gaan, of besluiten het zelf te telen alhoewel dit, op uitzonderlijke omstandigheden na, strafbaar is.

Sinds 2012 is in Nederland het geneesmiddel Sativex (GW Pharmaceuticals) geregistreerd ter verlichting van symptomen bij MS-patiënten met matige tot ernstige spasticiteit die onvoldoende reageren op andere medicatie. Het is een spray voor oraal gebruik en bevat als werkzame bestanddelen delta-9-tetrahydrocannabinol (THC) en cannabidiol (CBD) en extracten van de cannabisplant. Het is uitsluitend op recept verkrijgbaar (UR).[12]

 

Het endocannabinoiden systeem en hoe belangrijk is dat voor ons?

Naast de geschiedenis is het belangrijk om te weten hoe het endo-cannabinoidensysteem werkt, en hoe belangrijk dit systeem is voor een goede gezondheid. Dit is ook bekend bij het BMC.

Bron: http://www.wietblog.com/17-01-2015-hoe-werkt-het-endocannabinoiden-systeem/

Het lichaamseigen cannabis systeem

Cannabisreceptoren en endocannabinoïden, bouwstoffen aangemaakt door het lichaam die zich binden aan deze receptoren, vormen samen het endocannabinoïde systeem. Dit systeem is van groot belang voor het normaal functioneren van het lichaam en is evolutionair gezien miljoenen jaren oud. Het is aangetroffen in zoogdieren, vissen, zee-egels en weekdieren. Het endocannabinoïde systeem blijkt betrokken te zijn bij de regulatie van veel fysiologische systemen in ons lichaam, waaronder pijn(drempels), hongergevoel, geheugen, bloeddruk en beweging. Het mechanisme van de werking van de cannabinoïden die zich binden aan de cannabisreceptoren is het beste onderzocht voor THC (delta9-tetrahydrocannabinol), de belangrijkste werkzame stof van de cannabisplant.

Onderzoek naar de therapeutische effecten van cannabis en cannabinoïden gaat op dit moment in een sneltreinvaart, dit is mogelijk omdat er in verschillende landen steeds soepeler wordt omgegaan met cannabis en zijn medicinale eigenschappen. Dit bijzondere kruid en zijn verscheidenheid aan therapeutische verbindingen lijken elk aspect van ons lichaam en geest te beïnvloeden, maar hoe is dit mogelijk?
Dr. Sulak, behandelt in zijn Integrative Medicine Clinic in Maine duizenden patiënten met vele verschillende aandoeningen.

 

Op 1 dag ziet hij patiënten met kanker, de ziekte van Crohn, epilepsie, chronische pijn, multiple sclerose, slapeloosheid, Tourette syndroom en eczeem, om er maar een paar op te noemen.
Al deze aandoeningen hebben verschillende oorzaken, verschillende fysiologische toestanden, en sterk verschillende symptomen.
De patiënten zijn jong en oud, sommige ondergaan conventionele therapie en anderen zijn een weg van alternatieve genezing ingeslagen.
Maar ondanks al hun verschillen, zijn de patiënten het over één ding eens: Cannabis helpt hun toestand te verbeteren!

Als arts is hij van nature op zijn hoede voor geneesmiddelen die beweren alles te kunnen genezen.
Wondermiddelen zoals slangenolie en andere dure rages komen en gaan, met grote uitspraken maar met maar weinig wetenschappelijke of klinische bewijzen om hun effectiviteit te ondersteunen.
Sulak probeert dit wel te doen met cannabis, echter zegt hij: ”Ik vind geen gebrek aan bewijzen”, sterker nog, hij valt van het ene wetenschappelijk onderzoek in het andere, meer bewijzen dan men kan vinden van de meest gebruikte alternatieve geneesmiddelen.

Op PubMed zoeken naar artikelen die de afgelopen 20 jaar in wetenschappelijke tijdschriften gepubliceerd zijn, met als zoekterm ”Cannabis” onthullen meer dan 7000 resultaten. Voeg het woord “cannabinoïde” hier aan toe en de resultaten gaan over de 15000 heen. Dat is een gemiddelde van meer dan twee wetenschappelijke publicaties per dag, in de afgelopen 20 jaar!

 

Deze cijfers illustreren niet alleen de huidige wetenschappelijke belangstelling en financiële investeringen om cannabis en zijn componenten te begrijpen, maar ze benadrukken ook de behoefte aan kwalitatief hoogwaardige reviews en samenvattingen.

Hoe kan een kruid voor zoveel verschillende omstandigheden hulp bieden?
Hoe kan het zoveel verzachtende en curatieve acties in zich hebben?
Hoe kan iets zo veilig zijn en toch zulke krachten hebben?

De zoektocht naar antwoorden op deze vragen heeft wetenschappers geleid tot de ontdekking van een fysiologisch systeem, een centraal onderdeel van de gezondheid en genezing van ieder mens en bijna elk dier: het endocannabinoïdensysteem.

Wat is het endocannabinoïdensysteem?

Het endogene cannabinoïde-systeem, is genoemd naar de plant die leidde tot zijn ontdekking, en is misschien wel de belangrijkste betrokkene in het fysiologisch systeem bij het opbouwen en onderhouden van de menselijke gezondheid.
Endocannabinoïden en hun receptoren worden gevonden in de hersenen, organen, bindweefsel, klieren en immuuncellen, en in elk weefsel voert het cannabinoïdensysteem bepaalde taken uit, maar het doel is altijd hetzelfde: Homeostase, het handhaven van een stabiel evenwicht in het lichaam ondanks schommelingen aan de buitenkant van het lichaam.

Cannabinoïden bevorderen homeostase op elk niveau van het biologische leven, van de subcellen tot aan het organisme, en misschien zelfs wel de hele gemeenschap en daarbuiten.

 

Een voorbeeld is autofagie, een proces waarbij een cel delen van de inhoud sekwestreert om zichzelf te verteren en te recyclen. Dit komt tot stand doormiddel van het cannabinoïdensysteem.
Terwijl dit proces normale cellen in leven houd, waardoor ze een balans kunnen houden tussen synthese, afbraak, en de afvalverwerking van cellulaire producten, heeft dit een dodelijk effect op kwaadaardige tumorcellen, waardoor ze zichzelf consumeren met een geprogrammeerde cellulaire zelfmoord.
De dood van kankercellen, wordt gepromoot door homeostase met als doel het hele organisme te laten overleven.
Endocannabinoïden en cannabinoïden zijn ook te vinden op verschillende kruispunten van het lichaam, waardoor communicatie en coördinatie tussen verschillende celtypen mogelijk gemaakt wordt.
Op de plaats van een verwonding verminderen cannabinoïden het vrijkomen van activatoren en sensibilisatoren in het beschadigde weefsel.
Ze stabiliseren de zenuwcel zodat ze niet voortdurend signalen afvuren en kalmeren immuuncellen in de buurt door het vrijgeven van pro-inflammatoire stoffen te voorkomen.
Dat zijn drie verschillende werkmechanismen op drie verschillende soorten cellen met allemaal het zelfde doel: het minimaliseren van de pijn en schade die veroorzaakt is door het letsel.

Het endocannabinoïdensysteem, met al zijn complexe handelingen in ons immuunsysteem, het zenuwstelsel, en alle organen van het lichaam, is letterlijk een brug tussen lichaam en geest.
Door dit systeem te begrijpen beginnen we een een mechanisme te zien dat ons verteld hoe staten van bewustzijn, gezondheid en ziekte bevorderd kunnen worden.
Naast het reguleren van onze interne en cellulaire homeostase, beïnvloeden cannabinoïden de relatie met de externe omgeving.
Op sociaal gebied bevorderen het toedienen van cannabinoïden duidelijk het menselijk gedrag, mensen zijn meer bereid om humor en creativiteit te delen.
Cannabinoïden helpen mee met de neurogenese, neuroplasticiteit en kunnen direct hun invloed uitoefenen op de openheid en het vermogen verder te gaan, bij iemand die in bepaalde patronen uit het verleden vast is komen te zitten.
Het laten verdwijnen van deze oude patronen is een essentieel onderdeel van de gezondheidszorg in onze snel veranderende omgeving.

Wat zijn Cannabinoïdereceptoren?

Zakpijpen, kleine nematoden, en alle gewervelde diersoorten delen het endocannabinoïdensysteem als een essentieel onderdeel van het leven en de aanpassing aan veranderingen in het milieu.
Door de genetica van cannabinoïdereceptoren in verschillende diersoorten te vergelijken, schatten wetenschappers dat het endocannabinoïdensysteem al meer dan 600 miljoen jaar geleden in primitieve dieren geëvolueerd moet zijn.
Hoewel het lijkt of we al veel weten over cannabinoïden, beginnen de naar schatting 20.000 wetenschappelijke artikelen, pas net hun licht te werpen op dit onderwerp.
Er zitten nog steeds grote gaten in het begrijpen van, de complexiteit van de interacties tussen de verschillende cannabinoïden, celtypen, systemen en individuele organismen, dat wetenschappers flink uitgedaagd worden om op een nieuwe manier na te denken over de fysiologie en gezondheid.

 

Cannabinoïdereceptoren zijn in het hele lichaam aanwezig, geïntegreerd in celmembranen, en er wordt verondersteld dat ze talrijker zijn dan enig ander receptor systeem.
Wanneer cannabinoïdereceptoren worden gestimuleerd, volgen er verschillende fysiologische processen.
Onderzoekers hebben twee cannabinoïdereceptoren geïdentificeerd: CB1, die voornamelijk aanwezig is in het zenuwstelsel, bindweefsel, geslachtsklieren, klieren en organen; CB2, is voornamelijk aanwezig in het immuunsysteem en de bijhorende constructies. Veel weefsels bevatten zowel CB1 als CB2 receptoren, elk gekoppeld aan een andere actie en onderzoekers speculeren dat er zelfs een derde cannabinoïdereceptor te ontdekken zal zijn.

Endocannabinoïden zijn de stoffen die ons lichaam van nature aanmaakt om deze receptoren te stimuleren. De twee meest begrepen moleculen worden anandamide en 2-arachidonoylglycerol (2-AG) genoemd. Ze worden op aanvraag samengevoegd (gesynthetiseerd) door het arachidonzuur in celmembranen, en hebben een lokaal effect en hebben een korte halfwaardetijd voordat ze afgebroken worden door het vetzuur amide hydrolase (FAAH)-enzym en monoacylglycerol lipase (MAGL).

Fytocannabinoïden zijn plantaardige stoffen die cannabinoïdereceptoren stimuleren. Delta-9-tetrahydrocannabinol of THC, is de meest psychoactieve en ook zeker de meest bekende van deze stoffen, maar ook andere cannabinoïden, zoals cannabidiol (CBD) en cannabinol (CBN) krijgen steeds meer de aandacht van onderzoekers omdat ze een verscheidenheid aan helende eigenschappen bevatten.
De meeste fytocannabinoïden zijn geïsoleerd uit cannabis sativa, maar andere medische kruiden zoals zonnekruid (echinacea purpura) blijken ook niet-psychoactieve cannabinoïden te bevatten.

 

Het is interessant dat de cannabis plant THC en andere cannabinoïden gebruikt om zijn eigen gezondheid te bevorderen en ook om ziekten te voorkomen.
Cannabinoïden hebben antioxiderende eigenschappen die de bladeren en bloemen beschermen tegen ultraviolette straling, cannabinoïden neutraliseren de door Uv-stralen schadelijke straling en beschermen zo de cellen.
Bij mensen veroorzaakt deze straling veroudering, kanker en vertraagde genezing.
Anti-oxidanten in planten zijn al lang gepromoot als natuurlijke supplementen om schade van deze straling te voorkomen.
Laboratoria kunnen ook cannabinoïden maken. Synthetische THC bekend als dronabinol (Marinol) en nabilone (Cesamet), zijn beide goedgekeurde geneesmiddelen voor de behandeling van ernstige misselijkheid en andere aandoeningen.
Sommige artsen vinden het een behulpzaam medicijn voor het behandelen van chronische pijn, migraine, en andere ernstige aandoeningen.
Veel andere synthetische cannabinoïden worden gebruikt in onderzoek op dieren, en sommige hebben een potentie die 600 keer hoger is dan die van THC.

Cannabis, het endocannabinoïdensysteem, en een goede gezondheid

Sinds de opkomst van wetenschappelijk onderzoek naar cannabis en zijn cannabinoïden blijft 1 ding duidelijk: een werkend cannabinoïdensysteem is essentieel voor de gezondheid.
Van de eerste aanhechting in de baarmoeder van onze moeder, voor de verzorging en groei, en om te reageren op verwondingen, endocannabinoïden helpen ons in een snel veranderende en vijandigere omgeving te overleven.
Dr. Sulak begon zich af te vragen: Kan iemand zijn/haar cannabinoïdensysteem verbeteren door het gebruiken van cannabis? Gaat dit verder dan de behandeling van symptomen, zelfs verder dan het genezen van de ziekte, kan cannabis ons helpen ziekte te voorkomen en de gezondheid te bevorderen door het oude systeem dat ieder van ons in zich heeft te stimuleren?

 

Dr. Sulak zegt: “ik geloof nu dat het antwoord zeker ja is!”
Onderzoek heeft aangetoond dat een kleine dosis van cannabis cannabinoïden het lichaam meer endocannabinoïden aan laat maken en meer cannabinoïdereceptoren laat bouwen.
Dit is ook de reden dat mensen die voor het eerst cannabis gebruiken vaak geen effect lijken te voelen, maar bij een tweede of derde keer hebben ze doormiddel van het gebruik, meer cannabinoïdereceptoren gebouwd en zijn ze in staat te reageren.
Meer receptoren verhogen de gevoeligheid van een persoon op cannabinoïden; een kleinere dosis heeft grotere gevolgen, en de persoon heeft een verbeterde basis op endocannabinoïde activiteit.
Sulak zegt: “Ik geloof dat een kleine, regelmatige dosis van cannabis zou kunnen fungeren als een tonic op ons meest centrale fysiologische genezingssysteem“.

Veel artsen zijn huiverig bij de gedachte van het aanbevelen van een botanische stof, en zijn regelrecht gekrenkt bij het idee van roken van een geneesmiddel. Ons medische systeem is meer comfortabel met enkele, geïsoleerde stoffen die kunnen worden ingeslikt of ingespoten.
Helaas beperken deze manieren het therapeutische potentieel van cannabinoïden aanzienlijk.
In tegenstelling tot de synthetische varianten, kan cannabis in plantvorm meer dan honderd verschillende cannabinoïden bevatten, waaronder THC die allemaal samen werken. Daardoor hebben ze betere medicinale effecten en minder bijwerkingen dan producten die alleen THC bevatten.

 

Ondanks dat cannabis veilig is en goed werkt als het gerookt wordt, hebben veel medicinale gebruikers de voorkeur voor het gebruiken van een verdamper of cannabis tinctuur.
Wetenschappelijk onderzoek en patiëntengetuigenissen geven beide aan dat cannabis in zijn pure vorm een superieure medicinale kwaliteit heeft in tegenstelling tot de synthetische cannabinoïden.

In 1902 zei Thomas Edison, “There were never so many able, active minds at work on the problems of disease as now, and all their discoveries are tending toward the simple truth that you can’t improve on nature.

Onderzoek naar cannabinoïde heeft bewezen dat deze uitspraak in deze tijd nog steeds geldig is. Dus is het mogelijk dat medicinale cannabis de best gebruikte remedie kan worden tegen de meest uiteenlopende ziektes en aandoeningen? Kan het een onderdeel worden van de preventieve gezondheidszorg? En een ondersteuning zijn in ons steeds giftigere en kankerverwekkend wordende milieu? JA!!

Dit was al bekend bij de oorspronkelijke bewoners van het oude India, China en Tibet, en zoals u in dit artikel ook terug kunt vinden wordt er steeds meer bekend in de westerse wetenschap.

Natuurlijk moeten we meer mens gericht onderzoek doen naar de effectiviteit van cannabis maar het bewijs is al groot en groeit maar door, ondanks pogingen van de overheid om dit soort bewijzen naar de achtergrond te dringen.

Begrijpt uw arts het voordeel van medicinale cannabis?
Kan hij of zij u de juiste dosering en wijze van toediening vertellen?
Kan hij of zij u vertellen welk soortje kan werken tegen welke aandoening? Waarschijnlijk niet.

Ondanks alle positieve onderzoeken die de laatste jaren gedaan worden, plus het feit dat er al meer dan 5000 jaar geschiedenis bekend is over het medicinaal gebruik van cannabis als veilig therapeutisch geneesmiddel, weten de meeste artsen niets of weinig over medicinale cannabis.
Gelukkig is dit in veel landen ter wereld al aan het veranderen, omdat er een groot publiek is dat wil dat cannabis uit de negativiteit gehaald wordt.
Wij mensen willen een veilige, natuurlijke en goedkope behandeling die ons lichaam kan stimuleren zichzelf te helen, en helpen de kwaliteit van het leven te verbeteren.

Medicinale cannabis is zo een oplossing! Door middel van dit artikel wil ik mensen wijzen op de hoognodige verandering die nodig is om cannabis als medicijn op een hogere rang te krijgen in de medische wereld.  Ondanks dat de farmaceutische industrie niet wil toegeven hoe krachtig cannabis kan zijn hoop ik dat mensen de ogen openen en zich niet laten leiden door het wanbeleid zoals dit op dit moment door de Nederlandse politiek geleid wordt.

 

Stel je voor dat mensen zichzelf kunnen helpen aan een medicijn, de farmaceutische industrie zal een klap krijgen doordat ze niet meer van hun pillen en andere synthetische middeltjes af kunnen komen.
Is dat de werkelijke reden, dat de kracht van cannabis nog steeds door veel hooggeplaatste personen ontkend wordt?
Gaan bij die mensen hun eigen belangen voor de belangen van miljoenen aardbewoners?
Is geld echt zo machtig dat een humane manier van leven niet toegestaan wordt?
Over de antwoorden op deze vragen mag u zelf eens goed na gaan denken en hopelijk kan ik dan een klein deel van de lezers overtuigen dat cannabis helemaal niet zo slecht is als vele mensen denken dat het is.

 

Hier bewust van zijn roept een hoop vragen op bij een patiënt.

Welke belangen spelen er in de politiek en hoe capabel zijn ze qua kennis van cannabis, als we:

Een demissionair minister president (meneer Rutte) hebben die zegt dat het troep is. (kent de minister president de medicinale eigenschappen van 1 van de meest geneeskrachtige plant die we hebben op aarde niet?). Wat heeft een patiënt aan deze uitspraken?

Een oud minister van Justitie (meneer van der Steur) zegt via twitter dat hij mensen kent die aan cannabis zijn overleden (dit is echter nog nooit voorgekomen namelijk in de hele medische geschiedenis niet). Welke belangen spelen er bij deze oud minister om dat te zeggen en wat heeft een patiënt hieraan?

Het ministerie van VWS letterlelijk zegt dat ze niet weten of de cannabis olie (CBD olie) van Jacob Hooy die al 2 jaar in de winkel ligt legaal is of niet. Hoe capabel is de overheid in deze? (inmiddels weet ik dat CBD olie van Jacob Hooy die in de winkels verkrijgbaar is gedoogd wordt door het IGZ.

Leden van politieke partijen hebben die dingen verdraaien zoals mevrouw van Toorenburg van het CDA doet met uitspraken van Novadic Kentron die totaal uit het verband gerukt zijn. Wanneer je met de psycholoog van Novadic Kentron hierover belt, zijn ze allerminst blij met dit soort uit elkaar getrokken memes die mevrouw van Toorenburg maakt en publiceert. Welke belangen spelen er bij dit lid van het CDA of is het haar angst die ik hoor (als oud gevangenisdirecteur) en wat heeft een patiënt hieraan om dit zo te verwoorden dat het een sluipmoordenaar is. (er is nog nooit iemand aan overleden, nogmaals).

Waarom is de overheid aan de ene kant zo tegen (Het is troep, er gaan mensen aan dood, het is een sluipmoordenaar) maar aan de andere kant doet het zelf wel cannabis als medicijn verkopen via BMC (zelfs aan het buitenland, te weten, volgend jaar gaat er oa 800 kg naar Duitsland). Het is toch geen geneesmiddel volgens de overheid? Hoe tegenstrijdig is dit voor mij als patiënt? Denk jullie dat patiënten dit nog langer gaan accepteren?

Een oud minister van Volksgezondheid hebben die een man heeft die werkzaam is in de farmaceutische industrie (En het is farmaceutische industrie die nu juist deze plant illegaal wilt houden ivm hun eigen verdienmodel). De farmaceutische industrie is niet voor niks bezig met synthetische cannabinoïden die tot nu toe oa hersendood heeft geleid bij proeven op mensen (http://www.rtlnieuws.nl/nieuws/buitenland/medische-test-eindigt-drama-proefpersoon-hersendood). Hoe transparant vindt een patiënt dat denkt u wanneer dit soort personen onze lijnen uitzetten in het systeem?

Verzekeringsmaatschappijen hebben die cannabis zo moeilijk maakt om te vergoeden aan patiënten komt waarschijnlijk dus ook van de overheid? Te weten: “De toezichthouders van de zorgverzekeraar zien er op toe dat wij medicinale cannabis niet meer vergoeden vanuit de basisverzekering.” De Zilveren Kruis-medewerker doelt daarmee op een advies van het Zorginstituut Nederland uit 2003 dat vergoeding van medicinale wiet ontraadt op basis van het ontbreken van bewijs voor een gunstige werking” . Bronvermelding (http://www.amweb.nl/schade/nieuws/2016/12/zilveren-kruis-stopt-met-vergoeding-mediwiet-10190446)
Welke belangen zitten hier achter bij het Zorginstituut en wat heeft een patiënt hieraan?

Wat maakt dat de overheid hennep/wiet verbiedt maar familie van de hennepplant hop niet? Denkt u dat een patiënt dat nog snapt omdat er aan cannabis nog nooit iemand is overleden maar over de gevolgen van alcohol zullen we het maar niet hebben in deze?

Wanneer een patiënt de grootste lokale politieke partij in de gemeente Westland benaderd voor een gesprek over cannabis, en daar eerst met veel enthousiasme van dat lid van die partij mee aan de slag wordt gegaan maar vervolgens teruggefloten wordt door het landelijke partij programma. Hoe denkt u dat een patiënt zich voelt in deze kwestie?

Wat maakt dat de US het patent heeft op cannabis (bron https://sites.google.com/site/6630507/), patentnr. 6630507. Denkt u dat een patiënt dit nog begrijpt?

Is er bij de overheid wel eens een onderzoek gedaan naar de totstandkoming van het verbod of wordt er stoïcijns de wet gehanteerd zonder dat er verder nog over nagedacht wordt wie er na 80 jaar verbod beter zijn geworden van dit verbod? Dit terwijl we cannabis al duizenden jaren gebruiken voor medicinale doeleinden en zelf een cannabinoidensysteem hebben dat meer dan 600 MILJOEN JAAR oud is? Waar is de politiek mee bezig?

Wanneer komt de patiënt centraal te staan in deze discussie want in mijn ogen moet dat de leidraad zijn in de politiek? Patiënten staan aan de zijlijn en moeten blijven toekijken? Denkt u dat patiënten dit nog langer tolereren?

 

Tot Slot:

Op dit moment worden er veel stichtingen opgezet om mensen te helpen met medicinale cannabis, waaronder Stichting VMO waar ik bestuurslid van ben. Wanneer er niet passend gereageerd wordt op dit soort vragen van patiënten dan verwacht ik dat de overheid zeer snel de controle kwijt gaat raken omdat er steeds meer patiënten hier bewust van zijn en aan het opstaan zijn zonder dat er op lokaal niveau oplossingen voor patiënten worden aangedragen, maar dat de lokale politiek zich vast blijft houden aan wat er in Den Haag wordt gezegd zonder daar zelfreflectie over te doen.

Ik wil graag dingen in overleg met de overheid doen, maar de overheid laat mij niet anders dan deze keuze omdat ik tot nu toe alleen maar bot vang als patiënt bij de overheid en zij niet tot voorstellen komen om de patiënt te beschermen in deze. Het kan zijn dat de overheid dit als burgerlijke ongehoorzaamheid ervaart. Dit is geenszins mijn intentie. De intentie ligt voor mij bij het recht op zelfbeschikking en zelfredzaamheid van een “zieke” burger. Hoe er op dit moment met één van de meest geneeskrachtige planten voor de mensheid wordt omgegaan door de politiek is in de ogen van een patiënt echt schrikbarend en kun je ook zien als een politieke ongehoorzaamheid richting de burger. Beste overheid, waar is uw zelfreflectie?

Ik wil de gemeente vragen om te komen met een passend antwoord op deze materie en niet op een politiek correct antwoord.
Met vriendelijke groet,
Rene Barendse

– Zoon van een oud bloemenkweker
– Regressie- en reïncarnatietherapeut

 

Bijlage 1 Mythes rondom cannabis door Dr. Dustin Sulak

Dit is een dokter die zegt dat cannabis geen zogenoemde “gateway drug” is maar juist een “exit drug”. Het is de brug tussen het fysieke en het niet fysieke en daardoor ook zo belangrijk als therapeutisch ondersteund middel, omdat het inzichten verschaft in je eigen problematieke. Dit maakt deze plant extra belangrijk voor de “zieke” mens, maar ik hoop ook dat het bewustzijn gevallen is dat het een plant is die we weer mogen gebruiken in ons eetpatroon omdat het mijn inziens, juist deze plant is die zeer veel mensen kan helpen met hun problematieke (fysiek maar ook emotioneel, mentaal en spiritueel). Het enige wat deze plant doet is homeostase in het organisme (bv de mens). Dat betekent dat de cannabisplant enkel balans zoekt in het organisme om zo dat organisme te laten overleven. Dit zijn trouwens ook mijn ervaringen met deze plant als gediplomeerd regressie- en reïncarnatietherapeut.

Dr Dustin Sulak, oprichter van Healer.com en gelicentieerd osteopathisch arts sprak met ons over de spookverhalen die de ronde doen over cannabis. De meeste van deze mythen zijn de wereld ingestuurd door farmaceutische bedrijven die rechtstreeks voordeel hebben bij het illegaal blijven van de plant, zegt hij.

Mythe 1
Cannabis doodt hersencellen en verlaagt het IQ

Interessant genoeg beweren verschillende studies dat cannabis net het omgekeerde doet – het bevordert de groei en de ontwikkeling van nieuwe hersencellen.
Geen enkele andere klasse van verbindingen kan de neuro protectieve effecten van cannabis nadoen. Veelbelovende studies op dieren tonen aan dat de behandeling van hersenletsels, ook bij baby’s die zuurstoftekort hadden, slachtoffers van een beroerte en hoofdtrauma, sneller genazen en zij minder schade opliepen wanneer ze cannabinoïden toegediend kregen, de actieve stoffen in cannabis of hun synthetische tegenhangers. Cannabinoïden beschermen het brein ook tegen trage vormen van beschadiging zoals Alzheimer en MS, vooral wanneer men het in een correcte dosering gebruikt.

Hoewel cannabis tijdelijk een aantal cognitieve functies kan veranderen, zoals een vermindering van het kortetermijngeheugen, zijn deze veranderingen omkeerbaar wanneer men stopt met cannabis (dit in tegenstelling tot de schade die tabak toebrengt, red.).

Mythe 2
Cannabis maakt je stoned of high

Het roken of eten van cannabis(producten) kan een psychoactief effect veroorzaken, de meeste mensen beschrijven dit gevoel als een prettige euforie en ervaren een versterking van de zintuigen, maar het kan ook minder gewenste effecten opwekken zoals een verdoofd gevoel en zelfs paranoia. Prettig of onaangenaam, een groeiend aantal patiënten wil de medische voordelen van cannabis zonder het gevoel geïntoxiceerd te zijn. Ze willen het kunnen gebruiken tijdens het werk en willen veilig met de auto kunnen rijden en nog zoveel meer. Dit is mogelijk!
Na jaren selectief kweken om zo hoog mogelijke THC-gehaltes te bereiken waar recreatieve gebruikers en dealers van de zwarte markt zo naar op zoek zijn, kweken medicinale cannabiskwekers nu planten die de gezondheidsvoordelen optimaliseren en de psychoactieve werking verminderen of zelfs helemaal uitsluiten.

Mythe 3
Cannabis roken veroorzaakt kanker

Een grootschalige studie uit 2006 toonde aan dat zware cannabisgebruikers minder of evenveel te maken krijgen met kanker in de longen en luchtwegenkanalen dan niet-gebruikers, ook al is het bewezen dat cannabis kankerverwekkend is bij verbranding. Hoe is dit mogelijk? De therapeutische stoffen in cannabis hebben sterke antitumorale eigenschappen! Dit werd al in de jaren ’70 ontdekt, maar het is pas sinds kort dat de farmaceutische industrie haar aandacht hier op vestigt.

Cannabis roken veroorzaakt dus geen kanker maar het kan wel de luchtwegen beschadigen, vooral bij gevoelige personen. De meeste patiënten en verantwoordelijke volwassen gebruikers schakelen over op methodes waarbij ze de cannabis niet hoeven te roken: vaporisers geven gebruikers de kans om de werkzame stoffen te inhaleren zonder het kruid te roken, tincturen en vloeibare extracten zijn veilig en handig, en lokaal aangebrachte cannabiszalven verminderen pijn en ontstekingen.

Mythe 4
Cannabis is verslavend en het is een toegangspoort tot andere drugs

Cannabisafhankelijkheid bestaat maar het komt niet zoveel voor. Een studie wees uit dat slechts 9% van de gebruikers afhankelijk wordt, ter vergelijking, bij heroïne is dit 24%. Maar cannabisafhankelijkheid is wel stukken veiliger! De ontwenningsverschijnselen zijn mild en vergelijkbaar in intensiteit met cafeïne-ontwenning. De meeste mensen ondervinden geen problemen wanneer ze wensen te stoppen met cannabis.
Recent onderzoek toont aan dat cannabis werkt als een exit-drug in plaats van een gateway-drug. Een studie bestaande uit 350 medicinale cannabispatiënten uit Californië toonde aan dat 40% van hen cannabis gebruikt ter vervanging van alcohol, 26% gebruikt het ter vervanging van illegale drugs en 66% ter vervanging van medicatie op voorschrift! Dat mensen een schadelijk middel vervangen door een veiliger middel zoals cannabis is een stap in de goeie richting!

Mythe 5
Cannabis maakt je hongerig en vet

We horen regelmatig dat cannabis vreetkicks opwekt en het is ook algemeen geweten dat het bij AIDS- en kankerpatiënten succesvol gebruikt wordt om de eetlust op te wekken en misselijkheid weg te nemen. De meeste gebruikers rapporteren een verbeterde smaak en meer plezier tijdens het eten onder invloed van cannabis. Een verrassende studie uit 2011 bestaande uit 52 000 deelnemers en gepubliceerd in the American Journal of Epidemiology toonde aan dat mensen die minstens drie keer in de week cannabis gebruiken in vergelijking met zij die helemaal niks gebruiken, een derde minder kans hebben om obese te worden.
Hoewel cannabis die delen van de hersens beïnvloedt die in verband staan met plezier en eten beïnvloedt het ook de hormonen van de stofwisseling en, indien men het correct gebruikt, kan het mogelijk de balans herstellen bij personen die lijden aan zowel ondergewicht als overgewicht!

Mythe 6
Cannabis maakt mensen mentaal onstabiel

Cannabis wordt vaak als oorzaak van het begin van een psychose of schizofrenie genoemd, waarbij jonge mannen het hoogste risico zouden vormen. Nochtans tonen de statistieken aan dat om één geval van psychose te voorkomen, 2000 jonge mannen zouden moeten stoppen met cannabis. Terwijl wetenschappers debatteren over het feit of cannabis al dan niet een trigger of de oorzaak zou zijn voor psychiatrische aandoeningen, is het – als het al zou voorkomen – uiterst zeldzaam.
Het komt echter veel vaker voor dat cannabis helpt bij mentale aandoeningen zoals depressie, angst, posttraumatische stress, bipolaire stoornis en zelfs schizofrenie, vooral wanneer het op de juiste manier gebruikt wordt en onder begeleiding van een professionele hulpverlener.

 

Bronnen

  1. Reviewed in Galve-Roperh, Ismael, et al. “The endocannabinoid system and neurogenesis in health and disease.” The Neuroscientist 13.2 (2007): 109-114.
  2. Alvarez, Francisco J., et al. “Neuroprotective effects of the nonpsychoactive cannabinoid cannabidiol in hypoxic-ischemic newborn piglets.” Pediatric Research 64.6 (2008): 653-658
  3. Baker D, Pryce G, Giovannoni G, Thompson AJ. The therapeutic potential of cannabis. Lancet Neurol. 2003; 2:291 -298
  4. Ramírez, Belén G., et al. “Prevention of Alzheimer’s disease pathology by cannabinoids: neuroprotection mediated by blockade of microglial activation.” The Journal of Neuroscience 25.8 (2005): 1904-1913.
  5. Tait, Robert J., Andrew Mackinnon, and Helen Christensen. “Cannabis use and cognitive function: 8‐year trajectory in a young adult cohort.” Addiction 106.12 (2011): 2195-2203.
  6. http://www.projectcbd.org/
  7. Hashibe, Mia, et al. “Marijuana use and the risk of lung and upper aerodigestive tract cancers: results of a population-based case-control study.” Cancer Epidemiology Biomarkers & Prevention 15.10 (2006): 1829-1834.
  8. Munson, A. E., et al. “Antineoplastic activity of cannabinoids.” Journal of the National Cancer Institute 55.3 (1975): 597-602.
  9. Velasco, Guillermo, Cristina Sánchez, and Manuel Guzmán. “Towards the use of cannabinoids as antitumour agents.” Nature Reviews Cancer 12.6 (2012): 436-444.
  10. Anthony JC, Warner L, Kessler R. Comparative epidemiology of dependence on tobacco, alcohol, controlled substances and inhalants: basic findings from the National Comorbidity Survey. Exp Clin Psychopharmacol 1994; 2: 244–68.
  11. Reviewed in Budney, Alan J., et al. “Review of the validity and significance of cannabis withdrawal syndrome.” American Journal of Psychiatry 161.11 (2004): 1967-1977.
  12. Reiman, Amanda. “Cannabis as a substitute for alcohol and other drugs.” Harm Reduction Journal 6.1 (2009): 35.
  13. Le Strat, Yann, and Bernard Le Foll. “Obesity and cannabis use: results from 2 representative national surveys.” American Journal of Epidemiology (2011): kwr200.
  14. Harrold, Joanne A., and Gareth Williams. “The cannabinoid system: a role in both the homeostatic and hedonic control of eating?.” British Journal of Nutrition 90.04 (2003): 729-734.
  15. Osei-Hyiaman, D., et al. “The role of the endocannabinoid system in the control of energy homeostasis.” International Journal of Obesity 30 (2006): S33-S38.
  16. Hickman, et al. If cannabis caused schizophrenia—how many cannabis users may need to be prevented in order to prevent one case of schizophrenia? England and Wales calculations. Addiction, 104, 1856– 1861. 2009

Origineel artikel: http://reset.me/story/this-doctor-de…e-and-for-all/

 

Tot zover zit het er even op voor mij. Ik blijf gewoon mijn ding transparant doen met mijn plantjes. Op dit moment is het voor mij nu gewoon afwachten. Mijn verwachting is dat ze niet langs komen (het is inmiddels al weer een week verder) en wanneer ze dat toch doen verwacht ik eerst alleen een goed gesprek, maar de voicerecorder en fotocamera waar ik eventueel mee kan filmen liggen klaar bij de voordeur. Ik wens iedereen veel geluk met onze plantjes dit jaar en ik hoop zo een bijdrage geleverd te hebben voor mensen die zich in dezelfde situatie bevinden en die ook meer recht willen pakken op zelfbeschikking.

Het is toegestaan om deze brief te gebruiken voor eventueel je eigen brieven naar de gemeente om zo het recht op zelfbeschikking te pakken. Doe het transparant en netjes maar laat je niet gek maken door wat wetten die zijn gemaakt door zakenmensen jaren geleden.
Zorg voor bewustwording bij vooral de lokale overheid want landelijk zitten er te veel belangen vast is mijn mening.

Keep it green
Rene Barendse