Patiënten, de meest kwetsbare groep in onze samenleving die het onderspit moet delven omdat onze overheid er andere belangen op na houdt

Stop the war on drugs!

 

Heb jij als patiënt zelf nog wat te zeggen in de zorg, en hoeveel invloed heb jij op de Nederlandse gezondheidszorg? Hoeveel invloed komt er van buiten op jouw gezondheidszorg? De zorgverzekeraar beslist naar welke specialist je gaat en welke medicijnen je mag nemen. Artsen voelen zich hierdoor onder druk gezet. Daarnaast wordt je persoonsgebonden budget bepaald door de gemeente, en blijft de overheid het basispakket en het eigen risico aanpassen.

Het gebruik van medicinale cannabis wordt in navolging van negatief advies van Zorginstituut Nederland niet meer vergoed door zorgverzekeraars. Ook het NHG (Nederlands Huisartsen Genootschap) volgt dit advies op. Het weinige onderzoek dat tot nu toe verschenen is, laat geen klinisch relevante effecten zien. Bovendien is de kwaliteit van het bewijs laag en is er vaak sprake van indirect bewijs, omdat meestal andere vormen van cannabinoïden zijn gebruikt dan in Nederland beschikbaar zijn. Deze beoordeling betreft dus alleen de medicinale cannabis die via legale weg verkrijgbaar is in Nederland (Bedrocan).

Ook over de kwaliteit en werking van de legale medicinale cannabis zijn de meningen sterk verdeeld. Niet alleen wordt bij de productie gebruik gemaakt van gammabestraling waarover ook nog veel te weinig onderzoek gedaan is om met zekerheid te kunnen stellen dat dit geen nadelige gevolgen heeft. Het bedrijf Bedrocan is er in 15 jaar ook nog steeds niet in geslaagd een product van constante kwaliteit op de markt te brengen.

Voor een heel grote groep patiënten is de legale medicinale cannabis dus onbereikbaar. Ze kunnen het niet betalen of ze komen er niet voor in aanmerking het voorgeschreven te krijgen of ze hebben er zelf bezwaren tegen een medicijn in te nemen dat gammabestraald is.

Aangezien de Nederlandse overheid het totaalverbod op drugs aanhangt zoals dat bepaald wordt door de Verenigde Naties is alle cannabis en alles waar cannabis in verwerkt wordt en wat niet door Bedrocan verkocht wordt illegaal. Ook CBD producten zijn illegaal en worden alleen gedoogd.

In gevolg van het totaalverbod op drugs is ook het kweken van cannabis in eigen tuin en voor eigen gebruik verboden en wordt dit in ons land alleen gedoogd.

Voor patiënten is hierdoor een onmogelijke situatie ontstaan. Zij worden door onze eigen overheid letterlijk gedwongen het criminele pad op te gaan met alle mogelijke gevolgen van dien. Kopen in het illegale circuit mag niet volgens de wet want dan werken ze mee aan het in stand houden van criminele organisaties waar hoge straffen op staan. Zelf kweken mag ook niet want dan lopen ze grote kans uit huis gezet te worden.

Helaas is dat de wrange waarheid over het beleid van onze overheid. Dezelfde overheid die wel miljarden verdient aan de export van medicinale cannabis en daarin het monopolie heeft in Nederland én in Europa. Dezelfde medicinale cannabis die onze overheid wegens ontoereikend bewijs over de werking niet aan onze eigen patiënten gunt maar wel wereldwijd aan andere landen verkoopt.

Dit beleid wat sinds 1961 zo door de Verenigde Naties overeengekomen is is volkomen achterhaald en in strijd met de rechten van de mens zoals die overeengekomen zijn met alle 47 lidstaten van de Raad van Europa. Tevens staat dit beleid eerlijke concurrentie en een gezonde markt in de weg. Het werkt neutrale wetenschappelijke onderzoeken tegen wat afdoende bewezen is gedurende de afgelopen 15 jaar regime aangestuurd door BMC.

Dit beleid zorgt voor onnodige kostenposten veroorzaakt door de jacht op zogenaamde criminelen. Een jacht die betaald moeten worden door de belastingbetaler – door dezelfde mensen die dupe zijn van dit beleid. Dit beleid zorgt voor verdeling in het land, voor verdeling in de politiek, voor verdeling in de gezondheidszorg en voor verdeling in de samenleving. Dit beleid weerhoudt ontwikkelingen op het gebied van duurzaamheid. Dit beleid weerhoudt mensen ervan zelfvoorzienend te leven. Het weerhoudt mensen ervan eigen keuzes te maken voor geneeswijzes en het weerhoudt hen er zelfs van te kiezen tussen de opiaten van de farmaceutische industrie of een natuurlijk middel.

Dit beleid wat niet alleen de staat miljarden kost maar ook ten koste van de medische wetenschap en de economische vooruitgang in stand gehouden wordt zal wanneer men dit wil blijven handhaven de nu heersende overheden de kop gaan kosten. Het gaat hier niet over “drugs” en “bevolking beschermen tegen zichzelf” maar over het in stand houden van staatsmonopolie en het vullen van de staatskas over de rug van bevolking en patiënten. En dit betreft niet alleen cannabis maar alles wat overheden als “drug” of “kwakzalverij” wensen te bestempelen en in eigen beheer willen houden. Alternatieve geneeswijzen en alternatieve geneesmiddelen zijn voor onze overheid net zo ongewenst en worden net zo vervolgd.

Over mensenrechten en keuzevrijheid gesproken, ons recht op zelfbeschikking en zelfs onze plicht onze medemensen bij te staan waar nodig en waar mogelijk. Het roer moet om dat is duidelijk. En net zo duidelijk is dat we hierbij absoluut geen steun hoeven te verwachten van de overheid. Die conclusie mogen we met recht trekken uit dit beleid wat nu 15 jaar aan een bedrijf als Bedrocan het monopolie geeft terwijl dat bedrijf op alle fronten faalt.

Willen we vooruit dan zullen we het zelf moeten doen. Ons recht op zelfbeschikking is in het geding. Ons recht om zelf te bepalen wat we in onze tuin planten, wat we innemen, welke arts we kiezen, welk ziekenhuis en ga zo maar door. De overheid bepaalt al en wil nu zelfs voor ons bepalen op welke manier wij onze medemensen nog mogen helpen. Nu mogen we (nog en onder strenge voorwaarden) cannabis kweken voor eigen gebruik maar onze buren al niet meer helpen wanneer we iets meer hebben dan nodig voor eigen gebruik.
Hoe lang nog dat we andere groenten en kruiden aan onze naasten mogen geven zonder de wet te overtreden?

Patiëntenbelangen is een ruim begrip, zo ruim dat het ons allemaal aangaat. Het is allang geen strijd meer voor patiënten alleen. Het is een strijd geworden voor de hele mensheid en ons recht onze eigen keuzes te maken en we zullen daar zelf voor op moeten komen,
als een eenheid, een samenleving, in de ware zin des woords.